Ace en Mieke zetten hun beste beentje voor

Gisteren (zaterdag 15 januari) zijn Mieke en ik naar de Clubmatch van KV Waalwijk geweest. We hadden Kate, Cookie en Ace ingeschreven en ja daar hadden we vooraf wel een berichtje over kunnen posten. Volgende keer beter.

Maar we hebben een erg succesvolle dag gehad. Kate is winnaar geworden van de Open Klasse teven en Ace werd de Beste van het Ras!

Cookie was weer overal putdeksels aan het zoeken dus ze kon zich bewegend niet echt van haar beste kant laten zien. Nou ja, ze deed het al veel beter dan de vorige keer, toen we op de Winner waren. Met een brokje vlak voor haar neus liep ze perfect mee, maar dat mocht op een gegeven moment niet meer van de Engelse keurmeester: “No meat!!”.
Ach, het was toen niet het moment om met de keurmeester in discussie te gaan, dus ik heb m’n brokjes braaf in mijn zak gelaten. En ondanks dat Cookie na 2 rondjes niet meer geloofde dat er een beloning aan zou komen en ze dus weer chronisch naar mijnen en voetzoekers ging zoeken, werden we toch nog derde met een keurig U-tje.
In ieder geval weet ik nu dat ze met een goede target-training misschien wel weer lekker kan gaan lopen.

Kate liep natuurlijk perfect en ging glansrijk met de eerste prijs aan de haal. Vrolijk en vriendelijk stal ze weer de show.

Ace geconcentreerd in Waalwijk

En onze Ace, onze stuiterbal… Het leek mij het beste dat Mieke hem zou voorbrengen, het is eigenlijk niks voor mij al dat zenuwengedoe. Ace is helemaal weg van Mieke dus dat was het handigste. En Mieke, die deed dat gewoon, ze is zo’n koele kikker! Ik heb wel vanuit een verborgen plekje op een afstandje gekeken want Ace was mij vooral in het begin voortdurend aan het zoeken. Hij wou bijvoorbeeld bij de uitgang van de ring waar wij ons hele hebben en houwen hadden uitgestald, als hij daarlangs kwam er direct weer uit. En hij sprong ook nog ergens bovenop. Maar hij heeft niet echt de boel op stelten gezet, Mieke had wel haar handen vol met hem. Hij was zo kijkerig en afgeleid, hij spuugde zijn beloning gewoon weer uit. Toen moest ik gauw nog even tevoorschijn komen om de salamiworstjes te brengen.
Maar Mieke deed het perfect en Ace ging steeds beter lopen en staan. Hij was op een gegeven moment een en al aandacht voor Mieke en ze wonnen de Open Klasse en daarna werd Ace ook nog eens Beste van het Ras.

Haha, dus we mochten aan het einde van de dag nog een keertje met Ace de ring in om tegen alle andere honden van rasgroep 1 (Herdershonden en Veedrijvers) te strijden. Het was de allergrootste rasgroep met meer dan 20 verschillende honden. Het is natuurlijk appels met peren vergelijken, maar het waren allemaal honden die op deze dag de beste van het ras waren geworden. Ace werd als 9e geplaatst tussen dat mooie gezelschap!

Allebei een mooie strik!

We hadden dit vooraf nooit kunnen bedenken dat we met onze ADHD-er in de erering zouden komen en dat hij het zo keurig zou doen.

Bijna als allerlaatste zijn we weer naar huis gereden, in het donker net zoals op de heenweg. We hebben bijna geen daglicht gezien.